در شش بخش گذشته یاد گرفتیم:
اکنون سؤال مهم این است:
چگونه این مهارتها را به یک عادت همیشگی تبدیل کنیم؟
تا اینجا یاد گرفتیم خشم چیست، چگونه ایجاد میشود، چگونه آن را کنترل کنیم و ریشههای آن چیست. اکنون میخواهیم ببینیم در موقعیتهای واقعی زندگی چگونه رفتار کنیم.
نکته مهم این است که بیشتر خشمهای ما نه در تنهایی، بلکه در تعامل با دیگران اتفاق میافتد.
تا اینجا درباره مدیریت خشم در لحظه صحبت کردیم. اما اگر فقط روی کنترل لحظهای تمرکز کنیم، ممکن است خشم دوباره و دوباره برگردد.
در این بخش به این سؤال پاسخ میدهیم:
چرا بعضی افراد بیشتر از دیگران عصبانی میشوند؟
اغلب، خشم فقط یک احساس نیست؛ بلکه علامت وجود یک مشکل عمیقتر است.
تا اینجا یاد گرفتیم خشم را بشناسیم و در لحظه آن را کنترل کنیم. اما یک سؤال مهم باقی میماند:
بعد از آرام شدن، چگونه ناراحتی و خشم خود را بیان کنیم؟
بسیاری از افراد فقط دو روش بلدند:
در حالی که روش سومی هم وجود دارد: ابراز قاطعانه (Assertive Communication).
در دو بخش قبل یاد گرفتیم که خشم چگونه شکل میگیرد و چه عواملی آن را تشدید میکنند. اکنون به مهمترین سؤال میرسیم:
وقتی همین الآن عصبانی شدهام، چه کار کنم؟
هدف این بخش این نیست که خشم را از بین ببریم، بلکه شدت آن را آنقدر کاهش دهیم که بتوانیم منطقی تصمیم بگیریم.
در بخش اول یاد گرفتیم که خشم یک احساس طبیعی است و معمولاً مشکل از نحوه واکنش ماست، نه خود خشم. حالا میخواهیم ببینیم چرا گاهی در یک موقعیت، خیلی زود عصبانی میشویم.
قبل از اینکه بتوان خشم را مدیریت کرد، باید آن را شناخت. بسیاری از افراد تصور میکنند مشکل، «خشم» است، در حالی که اغلب مشکل، نحوه واکنش به خشم است.
